امروزه یادگیری الکترونیکی به بخشی از جریان اصلی آموزش پزشکی تبدیل شده است. در قلب آموزش الکترونیکی مربوط به کاربردهای آموزشی فناوری است. توسعه تکنولوژیهای جدید با تنش هایی همراه است و یادگیری الکترونیکی نیز از این امر مستثنی نیست.
مفاهیم یادگیری الکترونیکی، تدریس الکترونیکی و ارزیابی الکترونیکی، مفاهیم وابسته به هم اما کاملا متمایز هستند.
امروزه سیستم های یادگیری الکترونیکی در قلب محیطهای یادگیری مجازی، یک هنجار محسوب می شود.
یادگیری الکترونیکی، به کاربرد اینترنت در آموزش اشاره می کند. به یادگیری الکترونیکی، یادگیری آنلاین هم گفته می شود. این روش آموزشی، بدان معنا نیست که محتوایی را از طریق اینترنت در اختیار دانشجویان قرار داده شود. اما این حرف، به معنی عدم اهمیت محتوای آموزشی نیست. بلکه یادگیری الکترونیکی شامل یک رویکرد آموزشی است که به صورت معمول باید انعطاف پذیر، جذاب و فراگیر- محور باشد. در این روش به تعامل، همکاری و ارتباطات که اغلب به صورت غیرهمزمان اتفاق می افتد، تاکید می کند. مفهوم تعامل در این روش آموزشی شامل تعامل استاد- استاد، استاد- دانشجو و دانشجو- دانشجو است.
دوره های یادگیری الکترونیکی ممکن است تنها به صورت آنلاین و یا به صورت ترکیبی و با استفاده از آموزش آنلاین به علاوه آموزش رو در رو استفاده شود. یک دوره کاملا آنلاین، ممکن است از قبل بسته بندی یا پکیج شود و به صورت مستقل عمل کند و هیچ تعاملی با هیچ کسی وجود نداشته باشد، مگر فقط یک آزمونگر.
دوره های یادگیری الکترونیکی باید به صورت کاملا انفرادی طراحی شود. یعنی در آن مواد و روش آموزشی کاملا بر نیازهای فراگیر منطبق باشد. در این روش آموزشی، دانشجویان ممکن است آز محیط آموزشی دور باشند و یا ممکن است از طریق آزمایشگاههای کامپیوتر، کافی تریا، اتاق های سخنرانی و یا هر محیط دیگری به محیط یادگیری آنلاین خود دسترسی داشته باشند. در این صورت، هر مکانی که به اینترنت دسترسی داشته باشد، یک کلاس درس است. پس کل جهان می تواند یک کلاس درس باشد.
