قصه گویی دیجیتال به عنوان ابزار موثر آموزشی برای اساتید
راههای مختلفی برای استفاده از قصهگویی دیجیتال در آموزش وجود دارد. یکی از ابتداییترین تصمیمات برای استفاده از قصهگویی دیجیتال این است که تصمیم بگیریم چه کسی قرار است داستان دیجیتال را تولید کند: استاد یا دانشجو. برخی از اساتید ممکن است بخواهند خودشان تولید کننده داستان دیجیتال باشند و آن را به عنوان راهی برای نشان دادن مطالب جدید به دانشجویان خود به کار ببرند. یک داستان دیجیتال جذاب و غنی چندرسانهای میتواند منجر به جلب توجه دانشجویان و افزایش علاقه آنان به جستجوی ایدههای جدید شود.
داستانهای دیجیتالی که توسط اساتید ساخته میشوند، همچنین میتوانند برای تقویت دروس فعلی در یک واحد بزرگتر و به عنوان روشی برای تسهیل بحث بر روی موضوعات و یا برای درک بیشتر موضوعات انتزاعی استفاده شوند. محققین نشان دادهاند که استفاده از مالتی مدیا در فرایند تدریس به حفظ مطالب جدید و فهم مطالب دشوار کمک میکند. بنابراین قصهگویی دیجیتال میتواند به عنوان ابزاری قدرتمند در کلاسهای درس استفاده شوند.
قصهگویی به عنوان ابزار موثر یادگیری برای دانشجویان
قصهگویی دیجیتال، همچنین میتواند به عنوان ابزاری قدرتمند برای دانشجویانی باشد که به دنبال خلق داستانهای خود هستند. بعد از مشاهده نمونههای آماده شده قصههای دیجیتال، میتوان در قالب تکلیف، از دانشجویان خواست که موضوعی را جستجو و نکتهای را برای خود انتخاب کنند. این نوع فعالیتها میتوانند موجب ایجاد علاقه، جلب توجه و انگیزه برای دانشجوانی باشد که نسل دیجیتال هستند و در کلاسهای درس امروزی حضور دارند. این فرایند که در آن دانشجویان شروع به تحقیق و گفتن داستان خود میکنند، منجر به برانگیختن استعدادهای خلاق آنها شوند. آنها در این فرایند یاد میگیرند که از کتابخانه و اینترنت برای جستجوی محتواهای غنی و عمیق استفاده کنند در حالیکه حجم وسیعی از محتواها را تحلیل و سنتز میکنند. به علاوه، دانشجویان در جریان ساخت داستان دیجیتال میتوانند از طریق یادگیری سازماندهی ایدههای خود، پرسیدن سوالات، بیان نظرات و ساخت روایتها، باعث ارتقای مهارتهای ارتباطی خود شوند. این فرایند همچنین به دانشجویان کمک میکند تا یاد بگیرند که داستانهایی برای مخاطبین خود تولید کنند و ایدهها و دانش خود را به یک روش فردی و معنادار بیان کنند.
به جز اینها، هنگامی که داستان دیجیتال به صورت آنلاین منتشر میشوند، دانشجویان فرصت دارند تا کارهای خود را برای همکلاسیهای خود به اشتراک بگذارند و تجربه ارزشمندی برای نقد کارهای خود و دیگران به دست آورند که منجر به ارتقای هوش هیجانی و یادگیری اجتماعی در آنان میشوند. قصهگویی دیجیتال، برای سبکهای مختلف یادگیری مناسب است و میتواند منجر به افزایش مشارکت شود. چرا که دانشجویان در این روش باید در گروههایی کار کنند. این کار همچنین منجر به کسب تجربه دانشجویی در حیطه مالکیت شخصی و کمال میشود.
